در ابتدا هر کدام از اعضاء لژیون راجع به موضوعات مطرح شده در این سی دی کنفرانس دادند.در ادامه استاد فرمودند:
آقای مهندس در هر سی دی که صحبت می کنند مطالب زیادی را می فرمایند به شرطی که توجه کنید و برداشت صحیح داشته باشید.باید برای هر کاری مدیریت داشته باشید مثال:مدیریت آمدن به کنگره - مدیریت خدمت گرفتن - مدیریت رفتن به کلینیک و...

اما مهمترین پارامتر مدیریت افکار و اندیشه های شما است.سعی کنید مدیریت ذهن خود را داشته باشید تا به سمت موارد ضد ارزشی گرایش پیدا نکند.حفظ و نگهداری چیز هایی که به دست می آورید اهمیت زیادی دارد مثال:ازدواج کردن آسان است اما نگهداری و حفظ زندگی مهم است، همینطور گرفتن رهایی و حفظ آن اهمیت دارد.اگر کسانی در کنگره فرمانبردار باشد مطمئناً به رهایی می رسند و آن را هم حفظ می نمایند.
شعری هست که می گوید:
موقع آمدن ای دوست همه خندان و تو گریان بودی     کاری کن ای دوست به هنگام رفتن همه گریان و تو خندان باشی
باید اعمال انسان طوری باشد که به هنگام جدایی دلتنگ فرد شوند و نه خدای نخواسته برعکس باشد.انسان مرگ به معنای نیستی ندارد بلکه از این دنیا به دنیای دیگری وارد می شود و فقط اعمالش را با خود می برد. اولین چیزی که فرد باید هنگام ورود به کنگره قبول کند مسئولیت کار خودش هست.هر فردی به عنوان یک انسان دارای یک وظیفه ای هست که اگر این وظیفه را درست انجام ندهد و به خطا بیفتد باید مسئولیت آن را بپذیرد.باید اگر سفر خود را خراب کردی یا اگر خواستی درمان بشوی باید مسئولیت آن را بپذیری.ما به این دنیا آمدیم تا آموزش بگیریم و خدمت کنیم و در قبال اینها مسئولیت داریم.کسی اگر خدمتی انجام می دهد خودش لذت آن را می برد و کسی هم که خیانت می کند خودش عذاب می کشد.خدمتی لذت دارد که بلاعوض باشد اگر خدمتی انجام شود برای اینکه مثلاً راهنما ببیند آن خدمت ارزشی ندارد چون باعث تخریب می شود.بین خدمت و خیانت یک تار مو فاصله است و باید مواظب باشید.خدمتی ارزش دارد که خالصانه انجام شود و عملی سالم است که نهایتاً ختم به خیر شود.اما عملی که نهایتاً ختم به شر شود عمل به ظاهر سالم است.هر چیزی طبق قانون علیت،دارای علتی است،اگر اعتیاد پیدا کرده ای علت دارد و اگر به کنگره آمده ای علت دارد هیچ کاری بی علت انجام نمی شود.ما عادت داریم اگر کاری خوب بود می گوییم خودم انجام داده ایم و اگر بد شود آن را به دیگران نسبت می دهیم در حالی که ما مسئول تمام کارهای خودمان هستیم.
همچنان که طبیعت زنده می ،شود ما هم احیاء می شویم مانند به دنیا آمدن و از دنیا رفتن و دوباره در جهان دیگر زنده شدن.
ای مسافر،ما همیشه در حال سفر چه در گذشته و چه حال و چه آینده خواهیم بود.اگر خواستید به ارتقاء و تکامل و هدف نزدیک شوید،باید همیشه در حال حرکت و تلاش باشید باید بدانید در این راه و مسیری که قدم گذاشته اید مسیری است بی انتها،پس همواره کوشا باش که بهترین باشی.


برگرفته از سخنان کمک راهنمای گرامی آقای علیرضا کاظمیان در لژیون